İyi ve kötü, çirkin ve güzel, siyah ve beyaz... Bütün zıtlıklar bir arada ve biz hep bunların birbirine zıt olduğunu düşünüyoruz. Oysa özünde zıtlar mı, yoksa bir bütünün parçaları mı? Aslında siyah rengi elde etmek için bütün renkleri birbirine karıştırırız ve o renklerin içinde beyaz da vardır. Bu durum, her insanın içinde iyilik ve kötülüğün beraber barındığı gibidir. İnsanın özünde hepsi vardır; fakat insan, olmak istediği şekli yansıtır, bu bir tercihtir.
Kendi fıtratımıza bakalım: Mükemmel yaratılışın getirdiği benliğimizi, kişiliğimizi ve fiziki yapımızı ele aldığımız zaman, edebi terimlerle tanımlayacak olursam; gökyüzüne yükselmek için çırpınan bir baş, yerin en derinlerine dökülmeye müsait ete bürünen kemik... Ruhumuz yükselerek sonsuzluğa gitmek için var iken, bedenimiz toprağın altında gitgide en derine süzülüp dökülmeye müsaittir. Yaşadığımız süre zarfında, göğe yükselen ruhumuz ile yerin derinliklerine batan bedenimiz bir aradadır. Ben bunun, ruhumuzun ve bedenimizin ortak noktası olan kalple birleştiğine inanıyorum. Bu mükemmel yaratılışta, bizim "zıt" diye tabir ettiğimiz durumların aslında kendi kişiliğimizin içinde var olduğunun farkındayız.
Kalp kendi görevini tamamladığı zaman, ruhumuz gökyüzünde süzülürken kemiklerimiz yerin altında fosilleşir. Geriye ise anılarda, hafızalarda unutulmayan iyilikler, tatlı tebessümler kalır; tabii bunun yanında kırdığımız kalpleri, bıraktığımız yaraları da taşır arkamızda. Hiçbir şey ve hiç kimse saf iyi olamayacağı gibi, saf kötü de olamaz. Bizler yeter ki kendi ruhumuzu, süzülen kanımızı güzel bir süzgeçten geçirelim; bedenimizde güzel ritimler uyandırıp geriye güzellikler bırakalım.
İyi olmak ve kötü olmak, doğruyu veya yanlışı seçmek bizlere eşit mesafededir ve hiçbir şarta, koşula bağlanmamalıdır.
Tabiat bize hep güzellikler sunar; istisnai olumsuzluklar arada olsa da... Çevrenin sunduğu bu güzellikler karşısında bizim de iyi ve doğru davranışlar sergilemeyi bir görev ve borç bilmemiz gerekir. Kendi ruhumuzu ve kişiliğimizi faydaya, doğruya, iyiye yöneltmemiz; kâinatın bize sunduğu güzelliklere karşılık vermemiz için sergilememiz gereken en temel tutumdur.
İyiyle, doğruyla, sevgiyle kalın...
